|
Jestem pomysłem Pana Boga na człowieka
fragment
-
Arkadiusz Frania
|
 |
Tytuł:
Jestem pomysłem Pana Boga na człowieka
Autor:
Arkadiusz Frania
Wydawca: e+media
Rok wydania: Częstochowa 2010
|
Wizyta i Jacka Durskiego
Byłem u Jacka Durskiego w Sosnowcu na początku stycznia
dwa tysiące ósmego roku. Przy ulicy Czystej. Wejście od ulicy Krzywej,
ale prosto udało mi się trafić, właściwie: traffic, gwar miejski,
samochody i ludzie (nie chcę samochodów i ludzi), i chłód. Zima
nabiera ciała, pręży się wściekła, spóźniona chce nadrobić stracony
ciepłem czas. Jacek Durski jest pisarzem całym swoim jestestwem. Odkąd
odkryto w nim talent, w który uwierzył, stał się zwierzęciem
literackim, cudną hieną artystyczną, pożeraczem życia i
rzeczywistości. Pisarz walczy z kamieniem. Między jednym a drugim
łykiem herbaty gorzkiej (obaj nie słodzimy) wychodzi do łazienki, by
urodzić skamielinę żrącą nerkę. Opłukana grudka, opiłek, kryształek
złotego bólu stanowi przedmiot naszego podziwu. Kończę wizytę. Zbieram
materiały do książki o Jacku Durskim. Boli mnie głowa, ale nie chce mi
się jeść. Pisarz mówi o wielkiej miłości, o swoim pożądaniu,
podnieceniu i rozterkach. O tworzeniu. O szczęściu bycia pisarzem. Czy
uda mi się otrząsnąć z tej literatury? Skończenie i wydanie książki o
nim pozwoli mi na zajęcie się sobą: pisanie wierszy. Jacek Durski
gromadzi zapiski, tysiące drobiazgów. Posegregowane życie, przeszłość
według tematów, ludzi, miejsc, zdarzeń. Skatalogowane „byłem” w
folderach, w żółtych teczuszkach, które pisarz przenosi z pamięci.
Jacek Durski jest odszczepieńcem, odmieńcem, cholerykiem literatury,
jej najsłodszym gwałcicielem.
Cień Ara odniósł wrażenie, że Arowi szumi w głowie.
Ten bowiem wypił dwa piwa i kieliszek pieprzówki. Mimo to dzień trzeba
było zaliczyć do nietkniętych i niezinterpretowanych.
--------------------
ARKADIUSZ FRANIA
- Urodził się 4 maja 1973 roku w Przechlewie (obecnie woj. pomorskie).
Poeta, prozaik, krytyk literacki. W 2003 roku uzyskał tytuł doktora
nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa na podstawie
rozprawy Powojenne dyskusje nad pozytywizmem. 1944/45-1948/49
(Uniwersytet Śląski). Opublikował cztery
zbiory wierszy: na przykład mnie nie ma (1994,1996), powiedz
mi siebie (1995,1996), na zimnym uczynku (1999), ale się
nie budzę (2004), jedną książkę prozatorską: Jestem pomysłem
Pana Boga na człowieka (2010) oraz cztery tomy
krytycznoliterackie: „Solidne niefarbowane retro”. O poezji
Tadeusza Gierymskiego (2004), Strażnicy i najeźdźcy. Zjawiska
we współczesnej poezji regionu częstochowskiego (2005),
Poświatowska, Marjańska, Cichla-Czarniawska. Trzy szkice typu
ziemia-ziemia-ziemia (2007), Lipton story. Esencje krytyczne o
sztuce pisarskiej Jacka Durskiego (2009). Mieszka w Częstochowie.
|